وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿۲﴾
سوگند به كتاب روشنگر (۲)
إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ ﴿۳﴾
كه ما آن را در شبى فرخنده نازل كرديم، كه ما هشدار دهنده بوده ايم (۳)
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿۴﴾
در آن شب هر فرمانى به حكمتى صادر مى شود، (۴)
أَمْرًا مِنْ عِنْدِنَا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿۵﴾
فرمانى از جانب ما كه فرستنده اش بوديم، (۵)
رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿۶﴾
رحمتى است از جانب پروردگارت كه او شنواى داناست (۶)
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ ﴿۷﴾
پروردگار آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست، اگر يقين داريد، (۷)
لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿۸﴾
معبودى جز او نيست، زنده مى كند و مى ميراند، پروردگار شما و پروردگار نياكان شماست (۸)
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ ﴿۹﴾
لكن آنها در شك دست و پا مى زنند (۹)
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ ﴿۱۰﴾
منتظر روزى باش كه آشكارا آسمان دودى بياورد (۱۰)
يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿۱۱﴾
كه مردم را فرا گيرد، اين عذاب دردناكى است (۱۱)
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿۱۲﴾
پروردگارا، اين عذاب را از ما برطرف كن كه ما ايمان آورده ايم (۱۲)
أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرَى وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ ﴿۱۳﴾
كجا پند مى پذيرند در حالى كه رسولى آشكار برايشان آمد (۱۳)
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ ﴿۱۴﴾
و باز از او روى گردانيدند و گفتند: «ديوانه اى است تعليم يافته » (۱۴)
إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ ﴿۱۵﴾
ما اندكى عذاب را برطرف مى كنيم و شما باز بر مى گرديد (۱۵)
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ ﴿۱۶﴾
آن روز بزرگ كه آنها را به عذابى سخت فرو مى گيريم كه ما انتقام گيرنده ايم (۱۶)
وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ﴿۱۷﴾
ما قبل از آنها فرعونيان را آزموديم و رسول بزرگوارى نزدشان آمد: (۱۷)
أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿۱۸﴾
بندگان خدا را به من واگذاريد كه من براى شما فرستادۀ امينى هستم، (۱۸)
وَأَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ﴿۱۹﴾
بر خدا برترى مجوييد كه من برايتان دليل روشنى آورده ام (۱۹)
وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ﴿۲۰﴾
و اگر بخواهيد سنگسارم كنيد به خدا پناه مى برم (۲۰)
وَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ ﴿۲۱﴾
چنانچه به من ايمان نمى آوريد از من كناره بگيريد (۲۱)
فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ ﴿۲۲﴾
آن گاه به درگاه پروردگارش عرض كرد كه اينها مردمى گناهكارند (۲۲)
فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ ﴿۲۳﴾
بندگان مرا شبانه راهى كن كه شما را تعقيب مى كنند (۲۳)
وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ ﴿۲۴﴾
دريا را آرام واگذار كه آن سپاه غرق شدگانند (۲۴)
كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿۲۵﴾
چه بسيار باغها و چشمه ها (۲۵)
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ﴿۲۶﴾
و كشتزارها و قصرهاى نيكو كه از خود به جا گذاشتند (۲۶)
وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ ﴿۲۷﴾
و نعمتى كه از آن برخوردار بودند (۲۷)
كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ ﴿۲۸﴾
و چون چنين بود ما آن را به مردمى ديگر واگذاشتيم (۲۸)
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ ﴿۲۹﴾
نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و به آنها مهلتى داده نشد (۲۹)
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ ﴿۳۰﴾
بنى اسرائيل را از عذاب ذلّت بار (۳۰)
مِنْ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِنَ الْمُسْرِفِينَ ﴿۳۱﴾
فرعون كه مردى برترى جوى اسرافكار بود رهانيديم، (۳۱)
وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَى عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿۳۲﴾
آگاهانه آنها را بر جهانيان برگزيديم (۳۲)
وَآتَيْنَاهُمْ مِنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاءٌ مُبِينٌ ﴿۳۳﴾
و آياتى به آنها داديم كه آزمايش آشكارى بود (۳۳)
إِنَّ هَؤُلَاءِ لَيَقُولُونَ ﴿۳۴﴾
اينها مى گويند: (۳۴)
إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِينَ ﴿۳۵﴾
«مرگ ما جز همين مرگ نخستين نيست و ديگر زنده نخواهيم شد، (۳۵)
فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿۳۶﴾
اگر راست مى گوييد نياكان ما را بازگردانيد » (۳۶)
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ ﴿۳۷﴾
آيا آنها بهترند يا قوم تبّع و اقوام پيش از او كه چون مجرم بودند هلاكشان كرديم (۳۷)
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ﴿۳۸﴾
آسمان و زمين و آنچه را ميان آنهاست به بازيچه نيافريده ايم، (۳۸)
مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿۳۹﴾
آن دو را به حق آفريديم لكن بيشتر آنها نمى دانند، (۳۹)
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿۴۰﴾
وعده گاه همۀ آنها روز قيامت است، (۴۰)
يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ ﴿۴۱﴾
روزى كه هيچ دوستى براى دوست خود مفيد واقع نشود و يارى در ميان نخواهد بود، (۴۱)
إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿۴۲﴾
مگر كسى كه مورد رحمت خدا قرار گيرد، زيرا كه او نيرومند مهربان است (۴۲)
إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ ﴿۴۳﴾
مسلما درخت زقوم (۴۳)
طَعَامُ الْأَثِيمِ ﴿۴۴﴾
غذاى گناهكاران است، (۴۴)
كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ ﴿۴۵﴾
همانند مس گداخته در شكمها مى جوشد، (۴۵)
كَغَلْيِ الْحَمِيمِ ﴿۴۶﴾
جوششى همچون آب جوشان (۴۶)
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاءِ الْجَحِيمِ ﴿۴۷﴾
او را بگيريد و به ميان دوزخ بكشيد (۴۷)
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ ﴿۴۸﴾
و بر سرش آب جوشان بريزيد، (۴۸)
ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ﴿۴۹﴾
بچش تو نيرومند بزرگوارى (۴۹)
إِنَّ هَذَا مَا كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ ﴿۵۰﴾
اين همان چيزى است كه در آن شك داشتيد (۵۰)
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ﴿۵۱﴾
به راستى پرهيزگاران در مقامى امن هستند، (۵۱)
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿۵۲﴾
در باغها و چشمه ها، (۵۲)
يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِينَ ﴿۵۳﴾
لباسهايى از حرير نازك و ديباى ضخيم مى پوشند و در مقابل يكديگر مى نشينند، (۵۳)
كَذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ﴿۵۴﴾
بدين سان زنان سياه چشم را به همسريشان در مى آوريم (۵۴)
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ﴿۵۵﴾
بى دغدغه هر ميوه اى را كه بخواهند مى طلبند، (۵۵)
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ﴿۵۶﴾
در آنجا مرگ را نمى چشند مگر همان مرگ نخستين و خداوند آنها را از عذاب جهنم حفظ كرده است (۵۶)
فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۵۷﴾
اين بخششى از جانب پروردگار و رستگارى بزرگى است (۵۷)
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿۵۸﴾
ما قرآن را بر زبان تو آسان كرديم تا پند گيرند (۵۸)
فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ ﴿۵۹﴾
تو منتظر باش كه آنها نيز منتظرند (۵۹)
