بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿۱﴾
آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح گوى خدايند كه او پيروزمند فرزانه است (۱)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ﴿۲﴾
اى مؤمنان! چرا سخنى بر زبان مى آوريد كه به آن عمل نمى كنيد؟ (۲)
كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ﴿۳﴾
نزد خداوند سخت ناخوش است كه سخنى بگوييد و به آن عمل نكنيد (۳)
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ ﴿۴﴾
خداوند كسانى را كه چون بنيانى آهنين در راهش پيكار مى كنند دوست دارد (۴)
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ﴿۵﴾
چون موسى به قومش گفت: «اى قوم من! چرا مرا مى آزاريد با اين كه مى دانيد من فرستادۀ خدا به سوى شما هستم ؟» و چون منحرف شدند خدا نيز دلهايشان را منحرف كرد، خداوند فاسقان را هدايت نمى كند (۵)
وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ ﴿۶﴾
هنگامى كه عيسى پسر مريم گفت: «اى بنى اسرائيل من كه فرستاده خدا به سوى شما هستم توراتى را كه نزد من است تصديق مى كنم و نيز بشارت دهندۀ رسولى هستم كه بعد از من مى آيد، و نامش احمد است » هنگامى كه معجزه ها آورد گفتند: «اين جادوى آشكار است » (۶)
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعَى إِلَى الْإِسْلَامِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿۷﴾
ستمكارتر از آن كه به اسلام خوانده شود و بر خدا دروغ ببندد كيست ؟ خداوند ستمكاران را هدايت نمى كند (۷)
يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ﴿۸﴾
آنها مى خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند ولى خدا كامل كنندۀ نور خويش است هر چند كافران خوش نداشته باشند (۸)
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ﴿۹﴾
اوست كه رسول خود را به هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همۀ اديان چيره كند، هر چند مشركان كراهت داشته باشند (۹)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿۱۰﴾
اى مؤمنان! آيا شما را به معامله اى راهنمايى كنم كه از عذاب دردناك نجاتتان دهد؟ (۱۰)
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۱۱﴾
به خدا و فرستاده اش ايمان بياوريد و با اموال و جان خويش در راه خدا جهاد كنيد، اگر بدانيد براى شما بهتر است (۱۱)
يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۱۲﴾
خداوند گناهانتان را مى بخشد و شما را به باغهايى وارد مى كند كه نهرها در آن جارى است و در خانه هاى پاك بهشتى جاى مى دهد، اين رستگارى بزرگى است (۱۲)
وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۳﴾
نعمت ديگرى را كه خواهانش هستيد يارى و پيروزى نزديك از جانب خداست مؤمنان را بشارت ده (۱۳)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ ﴿۱۴﴾
اى مؤمنان! ياوران خدا باشيد، همان طور كه عيسى پسر مريم به حواريون گفت: «ياوران من در راه خدا كيانند؟» حواريون گفتند: «ما ياوران خدا هستيم » گروهى از بنى اسرائيل ايمان آوردند و گروهى كافر شدند ما مؤمنان را در برابر دشمنانشان تأييد كرديم و سرانجام بر آنها پيروز شدند (۱۴)
