بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿۱﴾
آن گاه كه زمين به سختى به لرزه درآيد (۱)
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿۲﴾
و بار سنگينش را بيرون نهد، (۲)
وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا ﴿۳﴾
انسان بگويد: «زمين را چه روى داده است ؟» (۳)
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿۴﴾
در آن هنگام زمين اخبار خود را بازگو كند، (۴)
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا ﴿۵﴾
چرا كه خداوند به او چنين وحى كرده است (۵)
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ﴿۶﴾
در آن روز مردم پراكنده از گورها برآيند تا نظاره گر اعمالشان باشند، (۶)
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ﴿۷﴾
در آن روز مردم پراكنده از گورها برآيند تا نظاره گر اعمالشان باشند، (۷)
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ﴿۸﴾
و هر كس به اندازۀ ذره اى كار بد كرده باشد كيفر آن را خواهد ديد (۸)