بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
وَالضُّحَى ﴿۱﴾
سوگند به روشنايى روز، (۱)
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى ﴿۲﴾
سوگند به شب هنگامى كه آرام گيرد: (۲)
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى ﴿۳﴾
پروردگارت هيچ گاه تو را وانگذاشته و بر تو خشم نگرفته است، (۳)
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَى ﴿۴﴾
البته عالم آخرت براى تو بهتر از نشئۀ دنياست (۴)
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى ﴿۵﴾
پروردگارت به زودى چندان به تو عطا كند كه خشنود شوى، (۵)
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى ﴿۶﴾
مگر يتيمت نيافت و در پناه خويش جاى داد، (۶)
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى ﴿۷﴾
سرگشته ات يافت و به راهت آورد (۷)
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى ﴿۸﴾
محتاجت يافت و بى نيازت كرد (۸)
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿۹﴾
پس يتيم را ميازار (۹)
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿۱۰﴾
و با سائل خشونت نكن (۱۰)
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿۱۱﴾
و از نعمت پروردگارت سخن بگو (۱۱)
