وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ ﴿۱﴾
سوگند به آسمان و قسم به طارق (۱)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ ﴿۲﴾
تو نمى دانى كه طارق چيست (۲)
النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿۳﴾
ستارۀ درخشانى است (۳)
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ ﴿۴﴾
هر كس را نگهبانى است (۴)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿۵﴾
انسان بايد بنگرد كه از چه چيز آفريده شده است (۵)
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ ﴿۶﴾
از آبى جهنده (۶)
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿۷﴾
كه از پشت و سينه بيرون مى آيد (۷)
إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿۸﴾
خداوند مى تواند بازش گرداند، (۸)
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿۹﴾
روزى كه نهانها آشكار شود، (۹)
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿۱۰﴾
هيچ نيرو و ياورى ندارد (۱۰)
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿۱۱﴾
سوگند به آسمان پرباران (۱۱)
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿۱۲﴾
سوگند به زمين پرشكاف (۱۲)
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿۱۳﴾
قرآن گفتارى است حق و ثابت، (۱۳)
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿۱۴﴾
نه شوخى (۱۴)
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ﴿۱۵﴾
آنان پيوسته مكر مى كنند، (۱۵)
وَأَكِيدُ كَيْدًا ﴿۱۶﴾
من نيز مكر مى كنم، (۱۶)
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا ﴿۱۷﴾
پس اندكى كافران را مهلت ده (۱۷)
