إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿۱﴾
آن گاه كه خورشيد كدر شود (۱)
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ ﴿۲﴾
و آن گاه كه ستارگان بى فروغ شوند (۲)
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿۳﴾
و آن گاه كه كوه ها به حركت درآيند (۳)
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿۴﴾
و آن گاه كه شتران ده ماهه باردار به خود رها شوند (۴)
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿۵﴾
و آن گاه كه وحوش گرد هم آيند، (۵)
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿۶﴾
و آن گاه كه درياها برآشوبند (۶)
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿۷﴾
و آن گاه كه تن ها قرين شوند، (۷)
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ ﴿۸﴾
و آن گاه كه از دختران زنده بگور سؤال شود: (۸)
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ﴿۹﴾
«به چه جرمى كشته شديد؟» (۹)
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿۱۰﴾
و آن گاه كه نامۀ اعمال گشوده شود (۱۰)
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ ﴿۱۱﴾
و آن گاه كه آسمان بشكافد (۱۱)
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿۱۲﴾
و آن گاه كه دوزخ شعله ور گردد (۱۲)
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿۱۳﴾
و آن گاه كه بهشت نزديك شود، (۱۳)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ ﴿۱۴﴾
هر كس خواهد فهميد چه تدارك كرده است (۱۴)
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿۱۵﴾
سوگند به ستارگانى كه باز مى گردد (۱۵)
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ﴿۱۶﴾
و حركت مى كنند و از ديده ها مستور مى مانند (۱۶)
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿۱۷﴾
سوگند به شب هنگامى كه تاريكى را از سر مى گذراند (۱۷)
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿۱۸﴾
سوگند به صبح هنگامى كه بدمد (۱۸)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿۱۹﴾
اين گفتار فرستادۀ بزرگوار و قدرتمندى است (۱۹)
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿۲۰﴾
كه در پيشگاه صاحب عرش مقرب (۲۰)
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ﴿۲۱﴾
و در آنجا فرمانده و امين است (۲۱)
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ ﴿۲۲﴾
همنشين شما ديوانه نيست، (۲۲)
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ ﴿۲۳﴾
او را به افق روشن مشاهده كرد، (۲۳)
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ﴿۲۴﴾
او نسبت به آنچه از طريق وحى دريافت داشته است بخل نمى ورزد (۲۴)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ ﴿۲۵﴾
اين كلام شيطان مردود نيست، (۲۵)
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿۲۶﴾
پس به كجا مى رويد؟ (۲۶)
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ﴿۲۷﴾
اين قرآن جز پند و اندرزى براى جهانيان نيست، (۲۷)
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ ﴿۲۸﴾
براى هر كس از شما كه بخواهد راه راست در پيش گيرد؛ (۲۸)
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿۲۹﴾
و شما نمى خواهيد مگر آن كه پروردگار عالميان بخواهد (۲۹)
