بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ ﴿۱﴾
در بارۀ چه چيز از يكديگر مى پرسند؟ (۱)
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ﴿۲﴾
از خبرى بزرگ، (۲)
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿۳﴾
خبرى كه در آن اختلاف دارند (۳)
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿۴﴾
چنان نيست كه مى انديشند به زودى در خواهند يافت (۴)
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿۵﴾
چنين نيست به زودى درخواهند يافت (۵)
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ﴿۶﴾
مگر نه اينست كه زمين را بستر آسايش (۶)
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ﴿۷﴾
و كوه ها را ميخ آن قرار داديم (۷)
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ﴿۸﴾
و شما را جفت جفت آفريديم، (۸)
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ﴿۹﴾
خواب را مايۀ آسايشتان قرار داديم (۹)
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا ﴿۱۰﴾
و شب را ستّار (۱۰)
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ﴿۱۱﴾
و روز را وسيله اى كه زندگى كنيد و معاش ؟ (۱۱)
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ﴿۱۲﴾
و بر فرازتان هفت آسمان استوار برافراشتيم (۱۲)
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ﴿۱۳﴾
و چراغى درخشان برافروختيم، (۱۳)
وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا ﴿۱۴﴾
از ابرهاى باران زا آب پياپى نازل كرديم (۱۴)
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ﴿۱۵﴾
تا دانه و گياه برويانيم (۱۵)
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا ﴿۱۶﴾
و باغهاى پر درخت (۱۶)
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ﴿۱۷﴾
روز قيامت وعده گاه همگان است: (۱۷)
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿۱۸﴾
روزى كه در صور دميده شود و گروه گروه به محشر درآيند (۱۸)
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿۱۹﴾
و درهاى آسمان گشوده شود (۱۹)
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿۲۰﴾
و كوه ها به حركت آيند و چونان سراب شوند (۲۰)
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ﴿۲۱﴾
دوزخ كمينگاهى است (۲۱)
لِلطَّاغِينَ مَآبًا ﴿۲۲﴾
براى بازگشت طغيانگران (۲۲)
لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ﴿۲۳﴾
زمانى بسيار در آن بمانند، (۲۳)
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ﴿۲۴﴾
در آنجا نه گوارا شربى خواهند داشت و نه چيزى كه سرد باشد (۲۴)
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ﴿۲۵﴾
جز آبى سوزان و مايعى كه چرك و خون است، (۲۵)
جَزَاءً وِفَاقًا ﴿۲۶﴾
اين مجازاتى است در خور، (۲۶)
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ﴿۲۷﴾
چرا كه آنها روز حساب را باور نداشتند (۲۷)
وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ﴿۲۸﴾
و آيات ما را تكذيب كردند (۲۸)
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا ﴿۲۹﴾
ما همه چيز را به شمارش نوشتيم (۲۹)
فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿۳۰﴾
اينك بچشيد كه جز بر رنج و عذابتان نمى افزاييم (۳۰)
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿۳۱﴾
به راستى نصيب پرهيزگاران كاميابى است، (۳۱)
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿۳۲﴾
بوستانها و تاكستانها، (۳۲)
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿۳۳﴾
و دختران نارپستان همسال (۳۳)
وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿۳۴﴾
و جامهاى پياپى لبريز (۳۴)
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿۳۵﴾
در آنجا نه سخن ياوه اى مى شنوند و نه كلام بيهودۀ دروغ، (۳۵)
جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ﴿۳۶﴾
اين پاداش از جانب پروردگار تو است و عطيه اى در خور (۳۶)
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿۳۷﴾
همان پروردگار آسمانها و زمين و هر چه ميان آنهاست، آفريدگار رحمان هيچ كس را توان جارى كردن كلامى بر زبان نيست، (۳۷)
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿۳۸﴾
در آن روز كه جبرئيل و فرشتگان به صف درآيند، كسى جز به اذن خداى رحمان و سخن حق چيزى نمى گويد (۳۸)
ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا ﴿۳۹﴾
آن روز، حق است هر كس را كه توانى باشد راه به سوى پروردگارش مى برد (۳۹)
إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا ﴿۴۰﴾
ما شما را از عذابى نزديك هشدار مى دهيم كه روزى بيايد كه انسان آنچه را پيشاپيش به دست خود راهى كرده است مى بيند و كافر خواهد گفت: «كاش خاك بودم » (۴۰)
