بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿۱﴾
اى پيامبر! چرا آن را كه خدا بر تو حلال كرده است به خاطر خشنودى همسرانت به خود حرام كرده اى خداوند آمرزندۀ مهربان است (۱)
قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ وَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ﴿۲﴾
خداوند گشودن سوگندهايتان را براى شما مقرر داشته است خداوند دوستدار شما و داناى فرزانه است (۲)
وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هَذَا قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ ﴿۳﴾
هنگامى كه پيامبر رازش را به يكى از همسرانش اظهار داشت او نيز به ديگرى فاش ساخت، خداوند پيامبرش را از آن آگاه كرد پيامبر قسمتى از آن راز را بر او بيان داشت و از قسمت ديگر خوددارى كرد در اين موقع زن پرسيد: «چه كسى تو را از اين راز آگاه ساخت ؟» فرمود: «خداوند داناى آگاه مرا مطلع كرد (۳)
إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ ﴿۴﴾
اگر شما دو نفر به درگاه خدا توبه كنيد مسلما دلهايتان به او ميل كند و اگر بر ضدش متفق شويد خداوند دوستدار اوست و جبرئيل و صالح مؤمنان و فرشتگان از پى آن پشتيبان او هستند (۴)
عَسَى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَائِبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَائِحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَأَبْكَارًا ﴿۵﴾
اگر شما را طلاق دهد شايد پروردگارش به جاى شما همسرانى بهتر و مسلمان، باايمان، فرمانبردار، توبه كننده، عبادت كننده، روزه دار، بيوه و يا دوشيزه براى او مقرر دارد » (۵)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ﴿۶﴾
اى مؤمنان! خود و خويشانتان را از آتشى كه هيمۀ آن مردم و سنگهاست حفظ كنيد، آتشى كه فرشتگان گمارده شده بر آن خشن و سخت گيرند و هرگز در اجراى فرمان خدا نافرمانى نمى كنند و هر چه دستور يافته اند به اجرا در مى آورند (۶)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۷﴾
اى كافران! به عذرخواهى برنخيزيد كه امروز اعمالتان را پاداش مى دهند (۷)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۸﴾
اى مؤمنان! با اخلاص كامل توبه كنيد، باشد كه پروردگار گناهان شما را ببخشد و به باغهايى واردتان كند كه جويباران در آن جارى است روزى كه خداوند، پيامبر و گرويدگان به او را فرو نگذارد و نورشان پيشاپيش و طرف راستشان به حركت درآيد خواهند گفت: «پروردگارا، نور ما را كامل كن و ما را ببخش كه تو بر هر كار توانايى » (۸)
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ﴿۹﴾
اى پيامبر! با كفار و منافقان پيكار كن و بر آنها سخت بگير، جايگاه آنها دوزخ است كه بد جايگاهى است (۹)
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ ﴿۱۰﴾
خداوند براى كافران، همسر نوح و همسر لوط را مثال آورد كه تحت سرپرستى دو بندۀ صالح ما بودند و چون به آنها خيانت كردند، پيوندشان با آن دو سودى برايشان نداشت به آنها گفته شد: «با ديگران به آتش دوزخ درآيند » (۱۰)
وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ﴿۱۱﴾
خداوند براى مؤمنان مثلى زد: هنگامى كه همسر فرعون گفت پروردگارا نزد خودت در بهشت خانه اى براى ما بساز و مرا از فرعون و كردار او نجات بده و از قوم ستمگر رهايى بخش (۱۱)
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِنْ رُوحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمَاتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهِ وَكَانَتْ مِنَ الْقَانِتِينَ ﴿۱۲﴾
و نيز مريم دختران عمران كه دامان منزه داشت و ما از روح خود در آن دميديم، او كلمات پروردگار و كتابهايش را تصديق كرد و از فرمانبران بود (۱۲)
