بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لَا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَلِكَ أَمْرًا ﴿۱﴾
اى پيامبر! هر گاه زنان را طلاق دهيد در زمان پاكيشان طلاق گوييد و حساب عده را نگه داريد و از خدايى كه پروردگار شماست بترسيد، نه شما آنها را از خانه هايشان بيرون كنيد و نه آنها بيرون روند مگر آن كه كار قبيح آشكارى انجام دهند، اين حدود الهى است هر كس از حدود خدا تجاوز كند به خود ستم كرده است تو نمى دانى اميد است خدا از آن پس وضع تازه اى فراهم آورد (۱)
فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ذَلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا ﴿۲﴾
وقتى عدۀ آنها به سر رسيد يا به شايستگى نگاهشان داريد، يا به شايستگى از آنها جدا شويد و دو مرد عادل از نزديكانتان را گواه بگيريد، و شهادت را براى خدا برپا داريد، اين چيزى است كه به ايمان آوردگان به خدا و روز قيامت گوشزد مى شود هر كس از خدا بترسد خداوند راه نجاتى پيش پاى او مى گذارد (۲)
وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا ﴿۳﴾
و او را از جايى كه گمان ندارد روزى مى رساند، هر كس به خدا توكل كند خدا او را كافى است خداوند در انجام فرمان خود پايدار است و براى هر چيزى اندازه اى قرار داده است (۳)
وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا ﴿۴﴾
زنانى كه از عادت ماهانه محرومند اگر در وضع آنها شك داريد و نيز آنها كه حيض نشده اند عده شان سه ماه است عده زنان باردار تا زمان فارغ شدن است، هر كس از خدا بترسد خداوند كار را بر او آسان گيرد (۴)
ذَلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُعْظِمْ لَهُ أَجْرًا ﴿۵﴾
اين فرمان خداست كه بر شما نازل شده است و هر كس تقواى الهى پيشه سازد خداوند گناهانش را مى آمرزد و پاداش او را افزون مى گرداند (۵)
أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ وَإِنْ كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ وَإِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى ﴿۶﴾
زنان را حتى المقدور در جايى كه خودتان ساكن هستيد سكونت دهيد و آزارشان ندهيد تا عرصه را بر آنها تنگ نكرده باشيد و اگر باردار باشند مخارج آنها را بدهيد تا وضع حمل كنند و اگر فرزندى از براى شما شير دهند مزدشان را بدهيد و با مشورت و مسالمت به خوبى آن را انجام دهيد، اگر به توافق نرسيديد زن ديگرى شير دادن بچه را بر عهده بگيرد (۶)
لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا ﴿۷﴾
ثروتمند بايد از ثروت خود انفاق كند و تنگدست به همان اندازه كه خدا به او داده است، خدا هيچ كس را جز به آنچه توانايى داده است مكلف نمى كند، خداوند به زودى بعد از سختى آسانى را پيش آورد (۷)
وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا وَعَذَّبْنَاهَا عَذَابًا نُكْرًا ﴿۸﴾
چه بسيار آباديها كه از فرمان خدا و رسولانش سرپيچى كردند و ما به دقت حساب آنها را رسيديم و به سختى عذابشان كرديم (۸)
فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْرًا ﴿۹﴾
آنها عقوبت كار خود را ديدند كه سرانجامش زيان بود (۹)
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْرًا ﴿۱۰﴾
خداوند عذاب سختى براى آنها مهيا كرد اى خردمندانى كه ايمان آورده ايد از خدا بترسيد خداوند قرآن را براى شما نازل كرد (۱۰)
رَسُولًا يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِ اللَّهِ مُبَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقًا ﴿۱۱﴾
و رسولى فرستاد كه آيات واضح الهى را براى شما بخواند تا مؤمنان نيكوكار را از تاريكيها به سوى روشنايى ببرد هر كس به خدا ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد او را به باغهايى وارد كند كه جويباران در آن جارى است و جاودانه در آن بماند، خداوند روزيش را نيكو گرداند (۱۱)
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا ﴿۱۲﴾
خداوند كسى است كه هفت آسمان را آفريد و زمين را نيز مانند آن، فرمان او در ميان آنها نازل مى شود تا بدانيد كه خدا بر هر چيز تواناست و مسلما علم او به همه چيز احاطه دارد (۱۲)
