بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿۱﴾
آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح گوى خداوند فرمانرواى منزه پيروزمند فرزانه است (۱)
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴿۲﴾
هموست كه رسولى از ميان قوم بى كتاب برانگيخت تا آياتش را بر آنها بخواند و منزهشان دارد و كتاب و حكمت بر آنها بياموزد، اگر چه پيش از آن در گمراهى آشكار بودند (۲)
وَآخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿۳﴾
او بر گروه ديگرى برانگيخته شد كه هنوز به آنها نپيوسته اند، او پيروزمند فرزانه است (۳)
ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿۴﴾
اين فضل خداست كه به هر كس بخواهد مى بخشد و خداوند كرمى بزرگ دارد (۴)
مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَارًا بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿۵﴾
مثل كسانى كه به تورات مكلف شدند ولى به آن عمل نكردند همچون خرى است كه كتابهايى را حمل كند، چقدر بد است مثل قومى كه آيات خدا را تكذيب كردند خداوند ستمكاران را هدايت نمى كند (۵)
قُلْ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿۶﴾
بگو: «اى يهود اگر گمان داريد كه شما دوستان خداييد و نه مردم ديگر، آرزوى مرگ كنيد اگر راست مى گوييد » (۶)
وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ﴿۷﴾
ولى آنها به خاطر اعمالى كه از پيش مرتكب شده اند هرگز آرزوى مرگ نخواهند كرد و خدا به ستمكاران آگاه است (۷)
قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۸﴾
بگو: «آن مرگى كه از آن فرار مى كنيد، سرانجام به شما خواهد رسيد و بعد به سوى كسى كه داناى نهان و آشكار است بازگردانده مى شويد و شما را از آنچه انجام داده ايد آگاه خواهد كرد » (۸)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۹﴾
اى مؤمنان! وقتى اذان نماز جمعه گفته شد به ذكر خدا بشتابيد و خريد و فروش را واگذاريد، اگر بدانيد اين براى شما بهتر است (۹)
فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلَاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿۱۰﴾
و چون نماز پايان يافت در زمين متفرق شويد و از فضل خدا (روزى) را طلب كنيد و بسيار خدا را به ياد آوريد تا رستگار شويد (۱۰)
وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَائِمًا قُلْ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِ وَاللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ﴿۱۱﴾
آن گاه كه معامله يا سرگرمى اى ببينند پراكنده شده و به سوى آن مى شتابند و تو را ايستاده واگذارند بگو آنچه نزد خداست بهتر از سرگرمى و تجارت است خداوند بهترين روزى دهندگان است (۱۱)
