بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿۱﴾
آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح گوى خداى توانمند فرزانه است (۱)
لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۲﴾
فرمانروايى آسمانها و زمين از آن اوست، زنده مى كند و مى ميراند؛ او بر هر چيز تواناست (۲)
هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿۳﴾
او آغاز و انجام و آشكار و نهان است و بر هر چيز داناست (۳)
هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿۴﴾
اوست كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد، و بر عرش استيلا يافت آنچه را بر زمين فرو رود و آنچه را از زمين برون آيد و آنچه را از آسمان نازل شود و آنچه را بر آسمان بالا رود مى داند هر كجا باشيد با شماست و خداوند به كردارتان واقف است (۴)
لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ﴿۵﴾
فرمانروايى آسمانها و زمين خدا راست و همۀ كارها به او باز مى گردد (۵)
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَهُوَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿۶﴾
شب را به روز و روز را به شب در مى آورد، او به آنچه در سينه هاست داناست (۶)
آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ فَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَأَنْفَقُوا لَهُمْ أَجْرٌ كَبِيرٌ ﴿۷﴾
به خدا و رسولش ايمان بياوريد و از آنچه شما را در آن وارث پيشينيان قرار داده است انفاق كنيد و آنان كه از ميان شما ايمان آورده و انفاق كرده اند اجر بزرگى دارند (۷)
وَمَا لَكُمْ لَا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ لِتُؤْمِنُوا بِرَبِّكُمْ وَقَدْ أَخَذَ مِيثَاقَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۸﴾
چه چيز مانع شد كه به خدا ايمان نياوريد در حالى كه پيامبر شما را به ايمان آوردن به پروردگارتان خواند، اگر باور داريد از شما پيمان گرفته است (۸)
هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ عَلَى عَبْدِهِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَإِنَّ اللَّهَ بِكُمْ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ ﴿۹﴾
اوست كه آيات بينات بر بنده اش نازل مى كند تا شما را از تاريكيها برهاند و به نور ببرد، زيرا خدا نسبت به شما رءوف و مهربان است (۹)
وَمَا لَكُمْ أَلَّا تُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ أُولَئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَقَاتَلُوا وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿۱۰﴾
پس چرا در راه خدا انفاق نمى كنيد در حالى كه ميراث آسمانها و زمين از آن خداست، كسانى كه قبل از پيروزى انفاق كردند و به پيكار تن دادند با ديگران يكسان نيستند، آنها از كسانى كه بعد از پيروزى انفاق كردند و به كارزار رو آوردند، مقامشان والاتر است خداوند همه را وعدۀ نيك داده است و او به كردارتان آگاه است (۱۰)
مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ وَلَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ ﴿۱۱﴾
كيست كه خدا را وام نيكو دهد تا خداوند آن را دو چندان به او باز گرداند كه برايش پاداش ارجمندى است (۱۱)
يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۱۲﴾
روزى كه مردان و زنان با ايمان را بنگرى كه نور آنها پيشاپيش و در سمت راستشان به سرعت حركت كند، در آن روز شما را به باغهايى بشارت باد كه در آن نهرها جارى است و جاودانه در آن خواهيد ماند، اين پيروزى بزرگى است (۱۲)
يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ ﴿۱۳﴾
روزى كه مردان و زنان منافق به مؤمنان مى گويند: «بر ما نظر كنيد تا از نور شما مستفيض شويم،» گفته شود: «به عقب باز گرديد و كسب نور كنيد » در اين هنگام ديوارى ميان آنها برآرند كه درى دارد؛ درونش رحمت و برونش عذاب (۱۳)
يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قَالُوا بَلَى وَلَكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْأَمَانِيُّ حَتَّى جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ ﴿۱۴﴾
آنها را صدا زنند كه مگر با شما نبوديم ؟ گويند: «آرى!» ولى شما خودتان را فريفتيد و منتظر مانديد و شك آورديد و آرزوها فريبتان داد تا فرمان خدا در رسيد و شيطان شما را در برابر خدا فريب داد، (۱۴)
فَالْيَوْمَ لَا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَلَا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مَأْوَاكُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلَاكُمْ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ﴿۱۵﴾
پس امروز نه از شما غرامت پذيرفته مى شود و نه از كافران و جايگاه شما آتش است كه شايستۀ شماست و چه بد جايگاهى است (۱۵)
أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلَا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ﴿۱۶﴾
آيا وقت آن نرسيده است كه دلهاى مؤمنان در برابر ذكر خدا و آنچه از حق نازل شده است خاضع گردد؟ و مانند كسانى نباشند كه پيش از اين به آنها كتاب داده شد و پس از زمانى طولانى كه بر آنها گذشت قلبهايشان سخت شد و بيشترشان فاسق شدند (۱۶)
اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿۱۷﴾
بدانيد كه خداوند زمين مرده را زنده مى كند ما آيات را براى شما بيان كرديم باشد كه بينديشيد (۱۷)
إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَالْمُصَّدِّقَاتِ وَأَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ ﴿۱۸﴾
مردان و زنان صدقه دهنده اى كه به خدا وام نيكو دهند برايشان افزون شود و پاداش ارجمندى دارند (۱۸)
وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ أُولَئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ ﴿۱۹﴾
ايمان آوردگان به خدا و رسولانش همان راستگويانند؛ و شهيدان نزد پروردگارشان دارندۀ پاداش و نور خويشند كافر شدگان و تكذيب كنندگان آيات ما دوزخيانند (۱۹)
اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ﴿۲۰﴾
بدانيد كه زندگى دنيا بازيچه و سرگرمى، تجمل و تفاخر در ميان خودتان و افزون طلبى در اموال و فرزندان است همانند بارانى كه روييدنيهايش كشاورزان را به شگفت مى آورد و آن گاه بخشكد به گونه اى كه آن را زرد بينى و سپس خرد شود و در آخرت عذاب شديد است يا آمرزش الهى و رضاى او و زندگى دنيا چيزى جز سرمايۀ فريب نيست (۲۰)
سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿۲۱﴾
براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان و بهشتى كه به پهناورى آسمان و زمين است بر يكديگر پيشدستى كنيد كه آن براى كسانى آماده شده است كه به خدا و رسولش ايمان آورده اند اين فضل الهى است به هر كس بخواهد مى دهد و خداوند صاحب فضل عظيم است (۲۱)
مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ﴿۲۲﴾
هيچ مصيبتى در زمين و در وجود شما روى نخواهد داد مگر آن كه قبل از پيدايش در كتابى (لوح محفوظ ) رقم خورده باشد، مسلما اين كار بر خدا آسان است (۲۲)
لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ﴿۲۳﴾
تا به خاطر چيزى كه از دستتان رفته است افسوس نخوريد و براى آنچه به شما داده است شادمان نشويد و خداوند خودپسند فخر فروش را دوست ندارد (۲۳)
الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَمَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ﴿۲۴﴾
و آنان را كه بخل مى ورزند و مردم را به بخل مى خوانند، و هر كس روى بگرداند (بداند كه) خدا بى نياز و شايستۀ ستايش است (۲۴)
لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ ﴿۲۵﴾
ما رسولان خود را با دلايل روشن فرستاديم و به همراه آنها كتاب و ميزان نازل كرديم تا مردم به داد برخيزند؛ آهن را آفريديم كه در آن نيروى سخت و منافعى براى مردم وجود دارد، تا خداى ناديده معلوم دارد چه كسى او و رسولانش را يارى مى كند، مسلما خدا نيرومند قادر است (۲۵)
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا وَإِبْرَاهِيمَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ﴿۲۶﴾
نوح و ابراهيم را فرستاديم و در دودمان آنها نبوت و كتاب نهاديم، بعضى از آنان هدايت شدند و بسيارى از آنها گناهكار ماندند (۲۶)
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَى آثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ﴿۲۷﴾
آن گاه از پى آنها رسولان ديگر خود را فرستاديم و بعد از آنان عيسى پسر مريم را آورديم و انجيل را به او عطا كرديم و در دل كسانى كه از او پيروى كردند رأفت و رحمت نهاديم ولى رهبانيتى كه به بدعت آوردند، ما بر آنها مقرر نداشته بوديم، گر چه هدفشان جلب خشنودى خدا بود، ولى حق آن را رعايت نكردند، لذا ما به آنان كه ايمان آوردند پاداش داديم ولى بسيارى از آنها فاسقند (۲۷)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَآمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَيَجْعَلْ لَكُمْ نُورًا تَمْشُونَ بِهِ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿۲۸﴾
اى كسانى كه ايمان آورده ايد از خدا بترسيد و به رسولش ايمان بياوريد تا از رحمتش شما را دو بهره ببخشد و براى شما نورى قرار دهد كه با آن راه بجوييد و گناهان شما را بيامرزد كه خداوند آمرزندۀ مهربان است (۲۸)
لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَلَّا يَقْدِرُونَ عَلَى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَأَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿۲۹﴾
تا اهل كتاب بدانند كه قادر بر چيزى از فضل خدا نيستند و فضل و رحمت به دست اوست به هر كس بخواهد مى دهد و خداوند داراى فضل بزرگ است (۲۹)
