بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
وَالطُّورِ ﴿۱﴾
سوگند به كوه طور (۱)
وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ ﴿۲﴾
سوگند به كتاب رقم زده شده، (۲)
فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ ﴿۳﴾
در صحيفۀ بازگشاده (۳)
وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ ﴿۴﴾
سوگند به بيت المعمور (۴)
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ﴿۵﴾
سوگند به سقف برافراشته (۵)
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ﴿۶﴾
سوگند به درياى مالامال (۶)
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ ﴿۷﴾
كه عذاب پروردگارت واقع شدنى است (۷)
مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ ﴿۸﴾
و آن را مانعى نيست (۸)
يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا ﴿۹﴾
روزى كه آسمان مواج شود (۹)
وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا ﴿۱۰﴾
و كوه ها به شتاب روان گردد، (۱۰)
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿۱۱﴾
در آن روز، واى بر تكذيب كنندگان، (۱۱)
الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ ﴿۱۲﴾
آنان كه سرگرم كارهاى باطل خويشند (۱۲)
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿۱۳﴾
روزى كه آنها را به زور به جانب آتش دوزخ كشند: (۱۳)
هَذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿۱۴﴾
اين است آتشى كه انكارش مى كرديد (۱۴)
أَفَسِحْرٌ هَذَا أَمْ أَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿۱۵﴾
آيا اين جادوست يا نمى بينيد؟ (۱۵)
اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۱۶﴾
به آتش درآييد، صبر كنيد يا نكنيد، برايتان تفاوت نمى كند، تنها به كردارتان كيفر دهند (۱۶)
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ ﴿۱۷﴾
مسلما پرهيزگاران در باغها و در نعمتند، (۱۷)
فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ﴿۱۸﴾
از داده هاى پروردگارشان مسرورند و خداوند آنها را از عذاب دوزخ محفوظ داشته است (۱۸)
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۱۹﴾
به خاطر كردارتان بخوريد و بياشاميد، گوارايتان باد (۱۹)
مُتَّكِئِينَ عَلَى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ﴿۲۰﴾
تكيه بر تختهاى به هم پيوسته دارند و حوريان را به همسرى آنها در آورديم (۲۰)
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ ﴿۲۱﴾
و مؤمنان و فرزندانشان را كه به پيروى از آنها ايمان آورده اند به هم ملحق مى كنيم و از عمل آنها چيزى نمى كاهيم و هر كس در گرو اعمال خويش است (۲۱)
وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿۲۲﴾
و پيوسته از هر ميوه و گوشتى كه بخواهند به آنها عطا مى كنيم (۲۲)
يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ ﴿۲۳﴾
در آنجا از يكديگر جام مى گيرند كه در آن نه خطايى باشد و نه گناهى (۲۳)
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ ﴿۲۴﴾
و پسرانى چون مرواريد پنهان در صدف به گردشان مى گردند، (۲۴)
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ﴿۲۵﴾
پرسش كنان رو به يكديگر مى كنند (۲۵)
قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ ﴿۲۶﴾
و مى گويند: «ما پيش از اين، در ميان كسان خود ترسان بوديم (۲۶)
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ ﴿۲۷﴾
اما خدا بر ما منت نهاد و از عذاب كشنده حفظمان كرد (۲۷)
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ ﴿۲۸﴾
ما پيش از اين او را مى خوانديم كه او نيكوكار مهربان است » (۲۸)
فَذَكِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ ﴿۲۹﴾
پندشان ده كه به لطف پروردگارت نه كاهنى و نه ديوانه (۲۹)
أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ ﴿۳۰﴾
يا مى گويند: «شاعرى است كه مرگش را انتظار مى كشيم » (۳۰)
قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ ﴿۳۱﴾
بگو: «انتظار بكشيد كه من هم انتظار مى كشم » (۳۱)
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُمْ بِهَذَا أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ﴿۳۲﴾
آيا خيالات باطل آنها را بر اين مى دارد يا مردمى طغيانگرند؟ (۳۲)
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَلْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿۳۳﴾
يا مى گويند قرآن را از پيش خود بافته است و باورش نمى كنند (۳۳)
فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ ﴿۳۴﴾
اگر راست مى گويند سخنى مانند آن بياورند (۳۴)
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ﴿۳۵﴾
آيا بدون سبب آفريده شده اند يا خود خالق خويشند، (۳۵)
أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بَلْ لَا يُوقِنُونَ ﴿۳۶﴾
يا آسمانها و زمين را آفريده اند بلكه به يقين نرسيده اند (۳۶)
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ ﴿۳۷﴾
يا گنجهاى پروردگارت نزد آنهاست ؟ يا بر همه چيز تسلط دارند؟ (۳۷)
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ﴿۳۸﴾
يا نردبانى دارند كه از طريق آن مى شنوند، اگر چنين است شنونده شان دليل روشنى بياورد، (۳۸)
أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَكُمُ الْبَنُونَ ﴿۳۹﴾
يا خدا را دختران و شما را پسران است ؟ (۳۹)
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ﴿۴۰﴾
يا از آنها پاداشى مى خواهى كه زير بار گران آن بمانند؟ (۴۰)
أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿۴۱﴾
يا اسرار غيب نزد آنهاست كه مى نويسند، (۴۱)
أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ ﴿۴۲﴾
يا مى خواهند نيرنگ بزنند اما كافران خود گرفتار مكرند (۴۲)
أَمْ لَهُمْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿۴۳﴾
يا معبودى غير خدا دارند؟ خداوند از هر چه شريكش قرار مى دهند منزه است (۴۳)
وَإِنْ يَرَوْا كِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا يَقُولُوا سَحَابٌ مَرْكُومٌ ﴿۴۴﴾
اگر سقوط قطعه اى از آسمان را ببينند مى گويند: «ابرى است متراكم » (۴۴)
فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ ﴿۴۵﴾
آنها را واگذار تا روز مرگ خود را ببينند، (۴۵)
يَوْمَ لَا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ ﴿۴۶﴾
روزى كه نقشه هايشان سودى ندارد و از هيچ سو يارى نمى شوند (۴۶)
وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَلِكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿۴۷﴾
و ستمكاران را غير از آن نيز عذابى باشد ولى اكثرشان نمى دانند (۴۷)
وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ﴿۴۸﴾
در برابر حكم پروردگارت شكيبا باش، زيرا تو زير نظر مايى و چون برخيزى به ستايش پروردگارت تسبيح گوى، (۴۸)
وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ ﴿۴۹﴾
و در پاره اى از شب و به هنگام ناپديد شدن ستارگان به تسبيح او بپرداز (۴۹)
