بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ﴿۱﴾
سوگند به اسبان دوندۀ دم زننده (۱)
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ﴿۲﴾
كه به هنگام تاخت، از برخورد سمشان بر سنگ جرقه هاى آتش بجهد (۲)
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ﴿۳﴾
و با سر زدن صبح بر دشمن يورش برند (۳)
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿۴﴾
و گرد و غبار برانگيزند (۴)
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿۵﴾
و سپاه دشمن را در ميان گيرند (۵)
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ﴿۶﴾
انسان در برابر پروردگارش ناسپاس است (۶)
وَإِنَّهُ عَلَى ذَلِكَ لَشَهِيدٌ ﴿۷﴾
و خود بر اين كفران گواه است (۷)
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿۸﴾
و علاقۀ شديدى به مال دارد (۸)
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ﴿۹﴾
آيا نمى داند كه چون آنچه در گورهاست بيرون شود (۹)
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ﴿۱۰﴾
و آنچه در سينه هاست آشكار گردد (۱۰)
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ﴿۱۱﴾
در آن روز پروردگارش كاملا به احوال او آگاه است (۱۱)
