بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندۀ مهربان
يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفَالِ قُلِ الْأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِكُمْ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۱﴾
دربارۀ انفال (غنائم) از تو مى پرسند، بگو: «انفال از آن خدا و پيامبر است » از خدا بپرهيزيد و ميانۀ خودتان را اصلاح كنيد و اگر ايمان داريد به خدا و پيامبرش گردن گذاريد (۱)
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿۲﴾
مؤمنان كسانى هستند كه هر وقت نام خدا برده شود، دلهاشان بترسد و چون آياتش بر آنها خوانده شود ايمانشان فزونى يابد و به پروردگارشان توكل كنند (۲)
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ﴿۳﴾
آنها كه نماز را برپا مى دارند و از آنچه روزى شان داده ايم انفاق مى كنند، (۳)
أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ﴿۴﴾
مؤمنان حقيقى آنان هستند كه نزد پروردگارشان درجاتى عالى و آمرزش و روزى فراوان دارند (۴)
كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكَارِهُونَ ﴿۵﴾
وقتى پروردگار تو را به حق از خانه ات بيرون آورد، گروهى از مؤمنان خوش نداشتند (۵)
يُجَادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُونَ ﴿۶﴾
بعد از آن كه حقيقت آشكار مى شد دربارۀ حق با تو جدل مى كردند، گويى مى نگرند كه آنها را به جانب مرگ مى برند (۶)
وَإِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ ﴿۷﴾
خدا يكى از آن دو طايفه را به شما وعده داد كه نصيبتان مى شود و شما مايل به طايفه اى بوديد كه قدرت و سلاح نداشتند، خدا مى خواست با سخنان خويش حق را پايدار كند و ريشۀ كافران را از بن بركند، (۷)
لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ ﴿۸﴾
تا حق ثابت شود و باطل زوال پذيرد، اگر چه گناهكاران را خوش نيايد (۸)
إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ ﴿۹﴾
هنگامى كه از پروردگار يارى خواستيد و او پذيرفت: «من با هزار فرشته اى كه پياپى فرود مى آيند ياريتان مى كنم » (۹)
وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿۱۰﴾
خداوند اين يارى را فقط به خاطر اطمينان قلب شما بشارت داد و گر نه پيروزى جز از طرف خدا نيست خداوند نيرومند فرزانه است (۱۰)
إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ ﴿۱۱﴾
آن گاه كه براى آرامش، خوابى سبك از جانب خدا به شما عارض شد و از آسمان آبى برايتان فرستاد تا پاكتان كند و پليدى شيطان را از شما دور سازد و دلهاى شما را محكم بدارد و گامهايتان را با آنان استوار كند (۱۱)
إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ ﴿۱۲﴾
آن گاه كه پروردگار به فرشتگان وحى كرد: «من با شما هستم، مؤمنان را به پايدارى واداريد به زودى در دل كافران هراس مى افكنيم تا گردنهايشان را بزنيد و انگشتانشان را قطع كنيد » (۱۲)
ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَنْ يُشَاقِقِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿۱۳﴾
زيرا آنها با خدا و رسولش مخالفت كرده اند و هر كس با خدا و رسولش مخالفت كند كيفر خدا بسيار سخت است (۱۳)
ذَلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابَ النَّارِ ﴿۱۴﴾
شما اين را بچشيد و براى كافران عذاب آتش است (۱۴)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبَارَ ﴿۱۵﴾
اى مؤمنان هنگام روبه رو شدن با انبوه كافران به آنها پشت نكنيد (۱۵)
وَمَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ﴿۱۶﴾
در آن روز هر كس جز براى حملۀ دوباره يا ملحق شدن به گروه ديگر به آنها پشت كند، به خشم خدا روى آورده است و جايش در دوزخ باشد كه بد جايگاهى است (۱۶)
فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَاءً حَسَنًا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿۱۷﴾
شما آنها را نكشتيد بلكه خدا كشت، به گاه پرتاب تو نبودى كه پرتاب مى كردى بلكه خدا مى انداخت تا مؤمنان را به واقعۀ خوشى بيازمايد خداوند شنواى داناست (۱۷)
ذَلِكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ ﴿۱۸﴾
خداوند چنين مكر كافران را سست مى كند (۱۸)
إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ وَإِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۹﴾
اگر خواهان پيروزى هستيد به آن رسيديد و اگر خوددارى كنيد برايتان بهتر است و اگر بازگرديد ما هم باز خواهيم گشت، گروه شما هر چند زياد باشد بى نيازتان نخواهد كرد خداوند با مؤمنان است (۱۹)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ ﴿۲۰﴾
اى مؤمنان، خدا و رسولش را اطاعت كنيد در حالى كه مى شنويد از او رو نگردانيد (۲۰)
وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ﴿۲۱﴾
مانند كسانى نباشيد كه مى گفتند شنيديم ولى نمى شنيدند (۲۱)
إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ ﴿۲۲﴾
بدترين جنبندگان در نزد خدا كر و لالهايى هستند كه نمى انديشند (۲۲)
وَلَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لَأَسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ ﴿۲۳﴾
اگر خدا خيرى در آنها سراغ داشت شنوايشان مى كرد و اگر هم شنوايشان كرده بود باز روى مى گرداندند و اعراض مى كردند (۲۳)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿۲۴﴾
اى مؤمنان هنگامى كه خدا و پيامبر شما را به چيزى كه حيات مى بخشد بخوانند اجابت كنيد و بدانيد خدا ميان انسان و قلب او حايل مى شود، و در پيشگاه او محشور خواهيد شد (۲۴)
وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿۲۵﴾
از فتنه اى بپرهيزيد كه تنها به ستمكاران شما نمى رسد و بدانيد كه عذاب خدا بسيار سخت است (۲۵)
وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿۲۶﴾
به خاطر بياوريد زمانى را كه در روى زمين اندك و ناتوان بوديد و مى ترسيديد كه مبادا مردم شما را بربايند ولى او شما را پناه داد و به نصر خويش يارى كرد و از روزيهاى پاكيزه بهره مند ساخت تا شايد شكرگزار باشيد (۲۶)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۲۷﴾
اى مؤمنان به خدا و پيامبر خيانت نكنيد و در امانتهاى خود دانسته خيانت روا نداريد (۲۷)
وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ﴿۲۸﴾
و بدانيد اموال و فرزندانتان مايۀ آزمايشند و پاداش بزرگ نزد خداست (۲۸)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿۲۹﴾
اى مؤمنان اگر از خدا بترسيد وسيله اى براى جدايى حق از باطل برايتان قرار مى دهد و گناهانتان را مى پوشاند و شما را مى بخشد كه فضل و بخشش خدا عظيم است (۲۹)
وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ ﴿۳۰﴾
آن گاه كه كافران بد سگالى مى كردند كه تو را به زندان بيندازند يا بكشند و يا بيرونت كنند، آنان مكر ورزيدند و خدا هم مكر ورزيد و خدا بهترين مكر انديشان است (۳۰)
وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَذَا إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿۳۱﴾
چون آيات ما بر آنها خوانده شود، گويند «شنيديم، اگر ما هم بخواهيم مانند آن را خواهيم گفت، اينها جز افسانه هاى پيشينيان نيست» (۳۱)
وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿۳۲﴾
و گفتند: «پروردگارا! اگر اين پيام حق از جانب توست از آسمان سنگى بر ما بباران يا عذاب دردناكى بر ما بفرست » (۳۲)
وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿۳۳﴾
تا تو در ميان آنها هستى خداوند آنها را عذاب نخواهد كرد و نيز ما دام كه استغفار مى كنند خداوند عذابشان نمى كند (۳۳)
وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوا أَوْلِيَاءَهُ إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿۳۴﴾
چرا خدا آنهايى را كه مردم را از مسجد الحرام باز مى دارند عذاب نكند، آنها كه متوليانش نيستند، اولياء مسجد فقط پرهيزگارانند ولى بيشتر آنها نمى دانند (۳۴)
وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿۳۵﴾
نمازشان در آن خانه جز سوت كشيدن و كف زدن چيزى نباشد، پس به كيفر كفرتان عذاب را بچشيد (۳۵)
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ ﴿۳۶﴾
كافران اموال خود را براى بازداشتن مردم از راه خدا صرف مى كنند، اين اموال را خرج خواهند كرد ولى براى آنها مايۀ حسرت خواهد شد و بعد شكست مى خورند و كافران به دوزخ درمى آيند، (۳۶)
لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعًا فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿۳۷﴾
تا خداوند پليد را از پاك جدا گرداند و پليدان را به هم ملحق كند و مجموعا به دوزخ درآورد اينها همان زيانكارانند (۳۷)
قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ مَا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِينَ ﴿۳۸﴾
به كافران بگو اگر از مخالفت دست بردارند گذشته هايشان بخشيده خواهد شد و اگر بازگردند روش پيشينيان دربارۀ آنها اجرا مى شود (۳۸)
وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿۳۹﴾
با آنها پيكار كنيد تا فتنۀ شرك پايان پذيرد و تمام دين از آن خدا باشد و چنانچه خوددارى كردند خدا به كردارشان بيناست (۳۹)
وَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ ﴿۴۰﴾
و اگر سرباز زدند بدانيد كه خدا سرپرست شماست، او نيكوترين سرپرست و بهترين ياور است (۴۰)
وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿۴۱﴾
اگر به خدا و آنچه بر بندۀ خود در روز جدايى حق از باطل، روز برخورد دو گروه، نازل كرديم ايمان آورده ايد، بدانيد از هر چيزى كه به غنيمت گرفتيد يك پنجم آن براى خدا، پيامبر، خويشان، يتيمان، فقيران و در راه ماندگان است، خداوند بر هر چيز قادر است (۴۱)
إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿۴۲﴾
هنگامى كه شما به كنارۀ نزديكتر بوديد و آنها در كرانۀ دورتر بودند و كاروان پايين تر از شما قرار داشت، اگر با يكديگر وعده داشتيد، در انجام آن اختلاف مى كرديد ولى خدا اراده كرد كه آنچه را واقع شده است اجرا سازد تا هلاك شدن كسان از روى دليل باشد و زنده ماندنشان هم از روى دليل خدا شنواى داناست (۴۲)
إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلًا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿۴۳﴾
خداوند در رؤيا عدۀ آنها را كمتر به تو نشان داد و اگر زياد نشان مى داد بى ترديد سست مى شديد و كارتان به اختلاف مى كشيد، ولى خدا به سلامت نگاهتان داشت خداوند از اسرار دلها آگاه است (۴۳)
وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَيُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ﴿۴۴﴾
آن گاه كه با هم روبه رو شديد آنها را به چشم شما كم نشان داد و شما را به چشم آنها كم جلوه داد تا آنچه را مقرر داشته انجام دهد و بازگشت همۀ امور به سوى خداست (۴۴)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿۴۵﴾
اى مؤمنان هنگامى كه با گروهى (از دشمن) روبه رو شديد پايدار باشيد و خدا را بسيار ياد كنيد تا رستگار شويد (۴۵)
وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ ﴿۴۶﴾
خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد و نزاع نكنيد كه ناتوان شويد و مهابت و قدرتتان از ميان برود، شكيبا باشيد كه خدا ياور صابران است (۴۶)
وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَرِئَاءَ النَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَاللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ﴿۴۷﴾
مانند كسانى نباشيد كه با سركشى و خودنمايى از ديار خود بيرون رفتند و از راه خدا منع مى كردند و خداوند به كردارشان احاطه دارد (۴۷)
وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّي جَارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَى عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرَى مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿۴۸﴾
چون شيطان اعمال آنها را در نظرشان بياراست، گفت: «امروز هيچ كس بر شما پيروز نخواهد شد و من شما را پناه خواهم داد » ولى وقتى دو گروه رو در رو شدند به عقب بازگشت و گفت: «من از شما بيزارم من چيزى را مى بينم كه شما نمى بينيد، من از خدا مى ترسم كه عذاب او بسيار سخت است » (۴۸)
إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَؤُلَاءِ دِينُهُمْ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿۴۹﴾
آن گاه منافقان و آنان كه در دلشان مرضى بود گفتند: «دين ايشان مغرورشان كرده است » هر كس بر خدا توكل كند (بداند) خداوند نيرومند فرزانه است (۴۹)
وَلَوْ تَرَى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ ﴿۵۰﴾
اگر كفار را به هنگام قبض روح شدن ببينى كه فرشتگان به روى و پشت آنها مى زنند كه «عذاب سوزنده را بچشيد (۵۰)
ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ ﴿۵۱﴾
اين نتيجۀ كردارى است كه پيش از اين فرستاده ايد و خداوند هرگز به بندگانش ستم روا نمى دارد » (۵۱)
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿۵۲﴾
همانند شيوۀ فرعونيان و اسلافشان كه آيات خدا را انكار كردند و خدا آنها را به كيفر گناهانشان فرو گرفت مسلما خداوند نيرومند و كيفرش بسيار سخت است، (۵۲)
ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿۵۳﴾
زيرا خدا نعمتى را كه به قومى داده است تغيير نمى دهد مگر آنچه را در ضميرشان است تغيير دهند مسلما خداوند شنواى داناست (۵۳)
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَكُلٌّ كَانُوا ظَالِمِينَ ﴿۵۴﴾
اينان به شيوۀ فرعونيان و اسلافشان آيات پروردگار را دروغ شمردند، ما هم به كيفر گناهانشان آنها را هلاك كرديم، فرعونيان را غرق كرديم زيرا آنها ستمكار بودند (۵۴)
إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿۵۵﴾
بدترين جنبندگان نزد خدا كسانى هستند كه كافر شدند و ايمان نمى آورند (۵۵)
الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ ﴿۵۶﴾
كسانى كه با آنها پيمان بستى و هر بار پيمان خود را شكستند، پرهيزگار نيستند (۵۶)
فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴿۵۷﴾
اگر ديدى كه به جنگ تو آمده اند چنان به آنها حمله ببر تا پيروانشان نيز پراكنده شوند، شايد به خود آيند (۵۷)
وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ ﴿۵۸﴾
اگر از خيانت قومى ترس داشتى منصفانه (فسخ عهد خود را) به آنها اعلام كن زيرا خداوند خائنان را دوست ندارد (۵۸)
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَبَقُوا إِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُونَ ﴿۵۹﴾
كافران نپندارند كه رها شده اند، آنها هرگز ما را عاجز نخواهند كرد (۵۹)
وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴿۶۰﴾
تمام امكانات خود را از نيرو گرفته تا اسبان ورزيده آماده كنيد تا به وسيلۀ آن دشمن خود و خدايتان و همچنين گروه ديگرى غير از اينها را كه نمى شناسيد و خدا آنها را مى شناسد بترسانيد و هر چه در راه خدا خرج كنيد به شما باز مى گرداند و به شما ستم نخواهد شد (۶۰)
وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿۶۱﴾
اگر به صلح مايل شدند تو نيز از در صلح وارد شو و بر خدا توكل كن كه او شنواى داناست (۶۱)
وَإِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ ﴿۶۲﴾
و اگر بخواهند فريبت بدهند خدا براى تو كافى است، اوست كه با نصرت خود و يارى مؤمنان تو را تأييد كرد (۶۲)
وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿۶۳﴾
و در دل مؤمنان الفت انداخت، كه اگر تمام آنچه را كه در روى زمين است خرج مى كردى تا در دل آنها الفت بيندازى از عهده برنمى آمدى ولى خدا در ميان آنها الفت به وجود آورد او پيروزمندى فرزانه است (۶۳)
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۶۴﴾
اى پيامبر! خدا و مؤمنانى كه از تو پيروى مى كنند برايت كافى است (۶۴)
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ ﴿۶۵﴾
اى پيامبر! مؤمنان را به جنگ تشويق كن، اگر بيست نفر از شما مقاوم باشند بر دويست نفر پيروز مى شوند و صد نفر از شما بر هزار نفر از كافران پيروز خواهند شد زيرا آنها مردمى نادانند (۶۵)
الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ﴿۶۶﴾
اما اكنون خداوند مى داند كه ضعفى در شما وجود دارد، و كار را بر شما آسان گرفت: اگر از شما صد نفر مقاوم باشند بر دويست نفر پيروز مى شوند و اگر هزار نفر باشند به فرمان خدا بر دو هزار نفر پيروز خواهند شد، و خداوند با صابران است (۶۶)
مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿۶۷﴾
سزاوار نيست هيچ پيامبرى اسيرانى داشته باشد تا در زمين كشتار بسيار كند، شما متاع دنيا را مى خواهيد ولى خدا خواستار سراى ديگر است و او پيروزمندى فرزانه است (۶۷)
لَوْلَا كِتَابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿۶۸﴾
اگر حكم خدا پيش از اين نيامده بود در آنچه گرفتيد عذاب بزرگى به شما مى رسيد، (۶۸)
فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَالًا طَيِّبًا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿۶۹﴾
از غنيمتى كه گرفتيد، بخوريد كه حلال و پاكيزه است از خدا بپرهيزيد، او آمرزندۀ مهربان است (۶۹)
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿۷۰﴾
اى پيامبر! به اسيرانى كه در اختيار داريد بگو: «اگر خدا خيرى در دلتان باز يابد بهتر از آنچه از شما گرفته شده به شما خواهد داد و شما را بيامرزد كه خدا آمرزندۀ مهربان است » (۷۰)
وَإِنْ يُرِيدُوا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿۷۱﴾
اگر بخواهند به تو خيانت كنند، پيش از اين نيز به خدا خيانت كردند و خدا تو را بر آنها برترى داده است زيرا كه او داناى فرزانه است (۷۱)
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلَايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ حَتَّى يُهَاجِرُوا وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿۷۲﴾
آنان كه ايمان آوردند و مهاجرت كردند و با مال و جان در راه خدا جهاد كردند و آنان كه پناه دادند و ياريشان كردند دوستدار يكديگرند و در برابر آنان كه ايمان آوردند و مهاجرت نكرده اند تعهدى ندارند تا هجرت كنند و اگر در دين از شما يارى خواستند بر شماست كه آنها را يارى كنيد، جز بر ضد گروهى كه با شما پيمان بسته اند خداوند به كردارتان بيناست (۷۲)
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ ﴿۷۳﴾
كافران دوستدار يكديگرند اگر به آنچه گفته شد عمل نكنيد فتنه و فساد عظيمى در زمين برپا خواهد شد (۷۳)
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ﴿۷۴﴾
كافران دوستدار يكديگرند اگر به آنچه گفته شد عمل نكنيد فتنه و فساد عظيمى در زمين برپا خواهد شد (۷۴)
وَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولَئِكَ مِنْكُمْ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿۷۵﴾
كسانى كه بعد از آنها ايمان آوردند و هجرت كردند و به همراه شما به جهاد رفتند از شما هستند و به حكم كتاب خدا خويشاوندان نسبت به يكديگر سزاوارترند خداوند بر همه چيز داناست (۷۵)
