4-  و من کتاب له ( عليه السلام ) إلى بعض أمراء جيشه:
فَإِنْ عَادُوا إِلَى ظِلِّ الطَّاعَةِ فَذَاک الَّذِي نُحِبُّ وَ إِنْ تَوَافَتِ الْأُمُورُ بِالْقَوْمِ إِلَى الشِّقَاقِ وَ الْعِصْيانِ فَانْهَدْ بِمَنْ أَطَاعَک إِلَى مَنْ عَصَاک وَ اسْتَغْنِ بِمَنِ انْقَادَ مَعَک عَمَّنْ تَقَاعَسَ عَنْک فَإِنَّ الْمُتَکارِهَ مَغِيبُهُ خَيرٌ مِنْ مَشْهَدِهِ وَ قُعُودُهُ أَغْنَى مِنْ نُهُوضِهِ.

نامه اي است از آن حضرت (عليه السلام):

 به يکي از فرماندهان سپاهش اگر آن دشمنان به سايه اطاعت برگشتند، همانست که مي خواهيم و اگر حوادث آنان را به جدايي و نافرماني وادار کرد، آن کس را که به تو معصيت کند به وسيله آن کسي که تو را اطاعت کند بکوب، و با کسي که از تو پيروي کند و در انقياد تو باشد، از کسي که از فرمان تو سرپيچي کند، بي نياز باش. زيرا کسي که از جهاد کراهت دارد، نبودنش بهتر از حضورش در معرکه است و نشستنش بي نياز کننده تر از حرکت و نهضت او است.

ترجمه علامه محمدتقی جعفری