وَ كانَ مِن دعائِه عليهالسلام فِى الاشتياقِ اِلى طَلَبِ الْمَغْفِرَةِ مِنَ اللَّهِ جَلّ جَلالُه
دعا و نیایش آن حضرت در شوق به طلب آمرزش از خدای بزرگ
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَ صَيِّرْنا اِلى مَحْبُوبِكَ مِنَ
بارالها بر محمد و آلش درود فرست, و ما را به سر منزل توبه که محبوب توست
التَّوْبَةِ، وَ اَزِلْنا عَنْ مَكْرُوهِكَ مِنَ الْاِصْرارِ. اَللَّهُمَّ وَ مَتى وَقَفْنا
برسان، و از پافشارى بر گناه که نمىپسندى دور ساز. بارخدایا، هنگامى که در وضعى قرار مىگیریم
بَيْنَ نَقْصَيْنِ فى دينٍ اَوْدُنْيا، فَاَوْقِعِ النَّقْصَ بِاَسْرَعِهِما فَنآءً،
که به ناچار مستحق خسارت در دین یا ضرر در دنیا مىشویم، پس کاهش را بر دنیاى ما که زود فانى مىشود وارد ساز،
وَاجْعَلِ التَّوْبَةَ فى اَطْوَلِهِما بَقآءً. وَ اِذا هَمَمْنا بِهَمَّيْنِ
و عفو و بخششت را در دینمان که بادوامتر است قرار بده. و چون قصد
يُرْضيكَ اَحَدُهُما عَنّا، وَ يُسْخِطُكَ الْاخَرُ عَلَيْنا، فَمِلْ بِنا
دو کار کنیم که یکى از آنها تو را از ما خشنود مىکند و آن دیگرى تو را بر ما خشمگین مىسازد پس به آنچه
اِلى ما يُرْضيكَ عَنّا، وَ اَوْهِنْ قُوَّتَنا عَمّا يُسْخِطُكَ عَلَيْنا،
در معرض رضاى توست ما را متمایل کن، و از قدرتمان بر امرى که سبب خشم توست بکاه،
وَ لا تُخَلِّ فى ذلِكَ بَيْنَ نُفُوسِنا وَاخْتِيارِها، فَاِنَّها مُخْتارَةٌ
و در این امور ما را به خود و به اختیار خویش رها مساز، که نفسْ انتخاب کننده
لِلْباطِلِ اِلاّ ما وَفَّقْتَ،اَمّارَةٌ بِالسُّوءِ اِلاّ ما رَحِمْتَ. اَللَّهُمَّ
باطل است مگر آن که تواَش توفیق دهى، و پیوسته به بدى فرمان دهد مگر آن که تواَش رحمت آورى. الهى،
وَ اِنَّكَ مِنَ الضُّعْفِ خَلَقْتَنا، وَ عَلَى الْوَهْنِ بَنَيْتَنا، وَ مِنْ مآءٍ
ما را از مایه ضعف و ناتوانى به وجود آوردهاى، و اساس آفرینش ما را بر سستى نهادهاى، وآغاز مارا از آبى
مَهينٍ ابْتَدَاْتَنا، فَلا حَوْلَ لَنا اِلاّ بِقُوَّتِكَ، وَ لاقُوَّةَ لَنا اِلاّ
ناچیز بنا گذاشتهاى، پس ما را جز به نیروى تو حرکتى و جز به یارى تو قوّتى
بِعَوْنِكَ، فَاَيِّدْنا بِتَوْفيقِكَ، وَ سَدِّدْنا بِتَسْديدِكَ، وَ اَعْمِ
نیست، پس به توفیق خود نیرومان بخش، و با هدایتت به راه صواب استوارمان دار، و چشم دلمان
اَبْصارَ قُلُوبِنا عَمّا خالَفَ مَحَبَّتَكَ، وَ لاتَجْعَلْ لِشَىْءٍ مِنْ
را از آنچه در مسیر غیر عشق توست کور ساز، و هیچ کدام از
جَوارِحِنا نُفُوذاً فى مَعْصِيَتِكَ. اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ،
اعضاى ما را در معصیت خود پیشرفت مده. بارالها، پس بر محمد و آلش درود فرست،
وَاجْعَلْ هَمَساتِ قُلُوبِنا، وَ حَرَكاتِ اَعْضآئِنا، وَ لَمَحاتِ
و رازهاى دلمان، و حرکات اعضایمان، و نگاههاى
اَعْيُنِنا، وَ لَهَجاتِ اَلْسِنَتِنا فى مُوجِباتِ ثَوابِكَ
چشممان، و سخنان زبانمان را در برنامههایى قرار ده که موجب ثواب تو باشد
حَتّى لاتَفُوتَنا حَسَنَةٌ نَسْتَحِقُّ بِها جَزآءَكَ، وَ لاتَبْقى لَنا سَيِّئَةٌ
تا کار نیکى که موجب ثواب توست از دست ما نرود، و کار بدى که
نَسْتَوْجِبُ بِها عِقابَكَ.
موجب عقاب توست براى ما نماند.
