متن عربی:
وَعَنْهُ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ أَبَانٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَی عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی حَمْزَهَ الثُّمَالِیِّ فِی حَدِیثٍ قَالَ: وَ کَانَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع لَیَخْرُجُ فِی اللَّیْلَهِ الظَّلْمَاءِ فَیَحْمِلُ الْجِرَابَ فِیهِ الصُّرَرُ مِنَ الدَّنَانِیرِ وَ الدَّرَاهِمِ حَتَّی یَأْتِیَ بَاباً بَاباً فَیَقْرَعَهُ ثُمَّ یُنَاوِلَ مَنْ یَخْرُجُ إِلَیْهِ فَلَمَّا مَاتَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع فَقَدُوا ذَلِکَ فَعَلِمُوا أَنَّ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع الَّذِی کَانَ یَفْعَلُ ذَلِکَ.

ترجمه فارسی :
از او، از حسین بن حسن بن أبان، از حسین بن سعید، از حماد بن عیسی، از برخی از اصحاب ما، از ابوحمزه ثمالی در حدیثی نقل شده است که: علی بن حسین (ع) در شب تاریک بیرون می‌رفت و کیسه‌ای پر از بسته‌های دینار و درهم حمل می‌کرد تا به در خانه‌ها می‌رسید، در را می‌کوبید و به کسی که بیرون می‌آمد، چیزی می‌داد. هنگامی که علی بن حسین (ع) درگذشت، آن کمک‌ها قطع شد و مردم فهمیدند که این کار را علی بن حسین (ع) انجام می‌داد.

منبع: وسائل الشیعه، جلد 9، صفحه 402 ( علل الشرائع- 231- 8، و أورد صدره فی الحدیث 6 من الباب 3 من أبواب أفعال الصلاه. )